Boss In Residence Treesje - Gaan. Keihard. Voluit. Rechtdoor.

Al van toen ik een studiekeuze moest maken, wist ik 'Ik word zelfstandige!' Die keuze ligt nu al zo'n 14 jaren achter me. Hoog tijd dus om de verworven kennis om te zetten in daden! 

Mijn blogs zullen je inkijk geven in mijn opstart als zelfstandige. Je zal lezen hoe ik struggle met de juiste inhoud van deze job, hoe ik nog parttime moet bijklussen, maar ook hoe de vrijheid me zal laten vliegen!


GAAN.
KEIHARD. VOLUIT. RECHTDOOR.

Met deze luide introductie is de kop er af. Ik ga er voor. Als prestarter zit ik volop in de prestartersfase, nogal wiedes. En het is hier mooi, zo mooi!  

Dankbaar
Mijn achtergrond situeert zich in de marketingsector. In deze omgeving heb ik heel wat functies uitgeoefend in veel verschillende bedrijven. In deze respectabele 9 to 5 jobs heb ik talrijke mooie dingen mogen doen. Wat me altijd zal bijblijven was een driedaags congres in het zuiden van Spanje. Alles liep perfect. De locatie was ideaal, het eten was heerlijk en de gasten waren content. Dat had ze goed gedaan, die stille marketingassistente. Tot… een windvlaag de deur van de congreszaal zo hard uit mijn handen rukte dat deze dichtsloeg met een knal! Op zich geen probleem als de zaal leeg geweest was… Maar dat was ze niet. Er zaten 400 collega’s te luisteren naar een speech van de Japanse CEO…

"Vanaf toen kende
iedereen mijn naam!"

Naast die belevenissen bezocht ik ook zeer interessante plaatsen. Voor diezelfde werkgever in de automobielsector reisde ik Europra rond om marktonderzoek te doen. Er moest namelijk een inventaris gemaakt worden van de gebruikte vrachtwagenbanden. Dá-gen heb ik gespendeerd op parkings naast de snelwegen om banden te inspecteren. Het meest memorabele moment was wel de vuilnisbelt in Kopenhagen… In het midden van de nacht mochten wij ons op het terrein begeven om de banden van de vuilnistrucks te bekijken… Mooie stad, Kopenhagen, enfin, van wat ik heb horen zeggen! Je moet wat over hebben! Maar ik ben dankbaar voor elk moment omdat het me gebracht heeft waar ik vandaag ben.

Curieuzeneus
Vandaag is het tijd om mijn eigen pad te bewandelen. Mijn wispelturig karakter en curieuzeneus leiden me immers die kant uit. De eerste stappen zijn al gezet en ik voel me als een dartel jong meisje in een frisse weide waar alles nieuw en spannend is! Wat me nog het meeste deugd doet is het ontmoeten van zoveel jonge, ondernemende energieke vrouwen. Ze geven me stuk voor stuk zin om verder te gaan en door te zetten want hun verhalen zijn stuk voor stuk inspirerend. Elke keer opnieuw. Zo is er Leen Raats, de schrijfster die vanuit het niets volledig zelfstandige werd (met succes!) of de persoonlijke begeleidster, Ine Gielen, die vocht en won om een succesvol beroep te creëren om voor haar twee zonen te kunnen voorzien,… Deze en nog meer van die vrouwen geven kracht. Het zijn mijn prachtige krachtvrouwen die me laten relativeren en nadenken als ik weer eens vast zit met de juiste invulling van mijn zaak.

Zoals gezegd heb ik immers de afgelopen 11 jaar ervaring opgedaan in een resem bedrijven. Ik leerde facturatie opvolgen tijdens mijn eerste job voor een Amerikaanse multinational, daarna mocht ik tussen de vrachtwagenbanden vertoeven voor een Japanse bandenfabrikant en voor de laatste job bij een Belgische KMO schoolde ik me om tot isolatie expert. In elke functie leerde ik veel. Héél veel. En die kennis ga ik nu aanwenden.

Mijn zaak zal er uit bestaan dat ik deze kennis ga aanbieden aan andere zelfstandigen. Ik merkte bij het laatste bedrijf waar ik voor werkte dat er een discrepantie was ontstaan tussen de hoeveelheid werk en de hoeveelheid uren die het personeel ter beschikking had. Elke bijkomende onverwachte taak zorgde voor extra stress want wie zou het weer uitvoeren? De taken waren meestal te klein om een extra kracht in te zetten, maar te groot voor het huidige personeel om er bij te nemen.

Et voila! Daar ben IK dan, klaar om die ene vertaling op te lappen, om dat lastminute bedrijfsfeestje te organiseren of om even snel dat kwaliteitscertificaatje te behalen (lijstje ontoereikend ;)).

"Et voila, daar ben IK. 
Tot zover mijn businessplan."


Confronterend
Hetgeen waar ik het meest mee worstel is de concrete invulling van bovenvermeld businessplan want ik kan zoveel en ik weet nog meer en ik wil zo graag! Daarenboven zal ik wel nog parttime in loondienst moeten gaan werken. En laat nu net daar een klein schoentje wringen. Ik vind het erg lastig om een job te vinden die past bij mijn rondfladderende geest.

Laat me u even een verhaal vertellen van een confronterende dag die ik laatst in dit licht beleefde. De dag stond al lang gepland en ik keek er erg naar uit! Tijdens de voormiddag ontmoette ik de inspirerende “Tante kaart”, officieel beter bekend als Emilie Govaerts. Zij maakt geweldige grafische designs en ik wil haar graag inschakelen voor de grafische uitwerking van mijn zaak. Het was een geweldige voormiddag. Twee ondernemende vrouwen samen, de een die de ander tips gaf, zonder terughoudendheid, open, vriendelijk, kennismakend met elkaar, te weten komen wat onze drijfveer is, de hare en de mijne. Het was mooi om te horen, dat gekwetter, en ik kwam ontspannen en opgeladen terug thuis. Ja, dit wil ik!

In de namiddag stond een bezoekje aan een interimkantoor op de agenda. Nette schoenen aan, hemdje aan en daar ging ik. Het gesprek was voor een job als telemarketeer voor een opstartende zaak. De inhoud is niet zo mijn ding maar er was mogelijkheid om door te groeien en daarvoor kwam ik zeker in aanmerking. Op naar het gesprek dus.

Wat een contrast met de voormiddag! Daar waar het in de voormiddag ging over de persoon werd het in de namiddag een plat gesprek met een droge aframmeling van mijn werkverleden, een lege demonstratie van de kennis van mijn 4 talen en een kordate duw van het bureau in de richting van jobs waar ik net van weg vlieg.

"Maar ja, die jobs, die kan ik.
Waarom zou ik het mezelf dan
zo moeilijk maken?"

Nog teveel wordt er gekeken naar de papieren capaciteiten. Ja, ik kan blind typen maar is het niet belangrijker wat ik tik dan hoe? Ja, ik spreek Italiaans, maar is het niet interessanter dat ik dit leerde door een penvrienddan wat ik zeg? Ik ben niet naïef, ik weet dat je perfect je talen moet kennen als je vertaler/tolk wilt worden of dat je met mijn kennis van chemie beter geen apotheker wordt maar op het einde van de rit gaat het over de persoon. Je kan nog zo’n excellente raketgeleerde zijn, als je elke middag de boterhammen van je collega’s opeet zat je het er niet lang volhouden.

Vandaar dat die specifieke dag zo confronterend was. Daar waar ik in de voormiddag geïnspireerd en energiek terug thuis kwam met moed om er zelf aan te beginnen, hield ik aan de namiddag een leeg gevoel over. Ik hou van ontmoetingen en van verhalen. Daarom dat ik voor mezelf ga werken, om wat ik kan te verenigen met wat ik wil.

Als een kolibrie
Maar terug naar de concrete invulling van mijn zaak. Ik dwaalde wat af, excuus, maar ik geef je snel de reden hiervoor! Om de inhoud van mijn zaak zo goed mogelijk te kaderen, volg ik momenteel begeleiding bij Silvia Derom, ze leert me om te gaan met mijn creatieve (afdwalende!) geest. Ik fladder namelijk met 50 vleugelslagen per seconde in het rond, van de ene interessante opdracht naar de andere. Als een kolibrie. Het is dan ook niet evident om hier een rode draad in te vinden.

"Zeg nu zelf, zie jij een verband tussen een eventorganiser, een handmodel en een piloot? Juist, ik ook niet!"

Silvia is als coach gespecialiseerd in het begeleiden van personen zoals mij. Hopelijk zal ik dankzij haar en mijn harde werk tegen 2016 volledig klaargestoomd zijn om energiek aan mijn eigen zaak te beginnen. Want als er iets is dat ik geleerd heb de afgelopen maanden, is dat alles tijd kost en ik niet kan verwachten dat morgen alles ineens klaar is zoals ik het in mijn hoofd heb. Het zou nochtans handig zijn…

Ik kijk er in elk geval met grote ogen naar uit om nieuwe mensen te leren kennen en hen verder te helpen met het probleem dat zich voordoet. En als ik het niet kan, dan zal ik ook niet beschaamd zijn om iemand te zoeken die het wel kan. Want ook dat is ondernemen. Mensen met elkaar in contact brengen en iedereen de nodige kansen om zichzelf te laten ontplooien, zonder concurrentiedrang. Ik hoop dat jullie samen met mijn positief uitkijken naar de toekomst en even curieus zijn als ik om te zien waar deze reis gaat eindigen!


ALS EERSTE TE WETEN KOMEN WAT
DE BOSSES IN RESIDENCE
TE VERTELLEN HEBBEN ?